Pozew o rozwód

Pozew o rozwód winien czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma procesowego. Należy w nim zawrzeć takie elementy jak oznaczenie stron, czyli powoda i pozwanego, a także wskazać ich dane - imiona, nazwiska, adresy zamieszkania, pesel małżonka wnoszącego pozew. Pismo trzeba opatrzyć również datą oraz wskazać miejsce sporządzenia i oznaczyć sąd, do którego kierujemy pozew.

Pozew należy sporządzić w dwóch egzemplarzach - jeden z nich trafi do sądu, a drugi zostanie wysłany małżonkowi, który będzie mógł się do niego ustosunkować. W pozwie należy zamieścić odpowiednie wnioski, sporządzić uzasadnienie oraz dodać niezbędne załączniki. Koniecznym załącznikiem jest akt małżeństwa, a gdy strony posiadają małoletnie dzieci, wtedy również odpisy aktu ich urodzenia. Nie można także zapomnieć o opłacie od pozwu, która wynosi 600 zł.

Czego żądać w pozwie?

W pozwie zgłaszamy żądanie rozwiązania małżeństwa przez rozwód. Małżonkowie mogą zgodnie wnosić o orzeczenie rozwodu bez orzekania o winie. Jednak każda ze stron postępowania ma także prawo żądać uznania drugiej strony za wyłącznie winną rozpadu małżeństwa. Istnieje także trzecia możliwość, bo sąd może orzec, że winne rozwodowi są obie strony.

W tym przedmiocie warto mieć na uwadze utrwalone stanowisko Sądu Najwyższego, zgodnie z którym: „dla przyjęcia współwiny za rozkład pożycia między małżonkami wystarczy, gdy drugi małżonek swoim postępowaniem przyczynił się do tego rozkładu, chociażby stopień jego zawinienia był mniejszy; wina w rozkładzie pożycia małżeńskiego nie podlega stopniowaniu.” - Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 20 listopada 2020 r., sygn. III CNP 6/20.

Oprócz żądania rozwiązania małżeństwa i rozstrzygnięcia kto ponosi winę za rozpad pożycia, w pozwie rozwodowym można też wnosić o:

• ustalenie miejsca pobytu wspólnych małoletnich dzieci stron,
• rozstrzygnięcie o władzy rodzicielskiej nad małoletnimi dziećmi,
• zasądzenie alimentów na rzecz małoletnich dzieci lub na stronę,
• uregulowanie kontaktów rodzica z dzieckiem.

Co więcej, w pozwie o rozwód można wnosić o ustalenie sposobu korzystania z mieszkania zajmowanego wspólnie przez małżonków lub o eksmisję jednego z nich z lokalu. Nadto, w postępowaniu rozwodowym sąd może rozstrzygać o majątku stron przez dokonanie podziału majątku wspólnego małżonków w przypadku, gdy są oni zgodni co do składników majątku wspólnego, ich wartości oraz sposobu podziału.

Kiedy sąd może orzec rozwód?

Rozwód dopuszczalny jest tylko wtedy, gdy zostaną spełnione przesłanki pozytywne określone w ustawie, a jednocześnie nie występują żadne przesłanki negatywne uniemożliwiające rozwiązanie małżeństwa.

Zgodnie z treścią art. 56 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego niezbędną pozytywną przesłanką pozwalającą sądowi na orzeczenie rozwodu jest trwały i zupełny rozkład pożycia. Kodeks nie zawiera definicji legalnej tego zjawiska, dlatego konieczne jest odniesienie się do stanowiska doktryny i orzecznictwa w tym zakresie.

Sąd Najwyższy wskazuje, iż wspólne pożycie polega na duchowej, fizycznej oraz gospodarczej więzi małżonków, stanowiącej cel małżeństwa i umożliwiającej realizację jego podstawowych zadań. Rozkład pożycia może mieć zupełny charakter tylko wtedy, gdy ustały te wszystkie trzy więzi łączące małżonków. Natomiast rozkład pożycia między małżonkami będzie mógł zostać uznany za trwały, gdy więzi małżeńskie ustały tak dawno lub z takiego powodu, że w świetle doświadczenia życiowego i z uwzględnieniem okoliczności danej sprawy uzasadniona będzie ocena, że powrót małżonków do wspólnego pożycia już nie nastąpi.

Sąd nie orzeknie rozwodu, gdy…

Sąd oddali powództwo o rozwód w przypadku stwierdzenia zaistnienia którejkolwiek z tzw. przesłanek negatywnych. Pomimo trwałego i zupełnego rozkładu pożycia orzeczenie rozwodu nie jest dopuszczalne, jeśli:

• wskutek rozwodu miałoby ucierpieć dobro wspólnych małoletnich dzieci małżonków (art. 56 § 2 kro),
• orzeczenie rozwodu byłoby sprzeczne z zasadami współżycia społecznego (art. 56 § 2 kro),
• żąda go małżonek wyłącznie winny rozkładu pożycia, chyba że drugi małżonek wyrazi zgodę na rozwód albo że odmowa jego zgody na rozwód jest w danych okolicznościach sprzeczna z zasadami współżycia społecznego (art. 56 § 3 kro).

Podsumowanie

Rozwód jest jednak ostatecznością, dlatego najpierw warto rozważyć podjęcie terapii małżeńskiej, udział w mediacji czy wystąpienie o separację. Gdy jednak zdecydujesz się już na wszczęcie sprawy rozwodowej, to warto skorzystać z pomocy doświadczonego adwokata. Profesjonalny pełnomocnik wesprze Cię swoją wiedzą i doświadczeniem, wyręczy we wszystkich formalnościach, dzięki czemu zyskasz poczucie bezpieczeństwa i zwiększysz szanse uzyskania pozytywnego rozstrzygnięcia.

Autor: Adwokat Paulina Komenda